Reklama

Austria: Kurzarbeit a najczęściej zadawane pytania

Praca w niepełnym wymiarze godzin może budzić wiele wątpliwości i pytań. Wyjaśniamy.

Praktykanci a praca w niepełnym wymiarze godzin (tzw. Kurzarbeit)

Czas, który praktykanci (Lehrling) spędzają w zakładzie pracy liczy się jako czas zdobywania wykształcenia i w żadnym wypadku nie można go zakłócać. Z tego właśnie powodu uczący się zawodu są wykluczeni z pracy w niepełnym wymiarze godzin (Kurzarbeit).

Pracownicy leasingowi a praca w niepełnym wymiarze godzin

Pracownicy leasingowi (Leiharbeiteter) mogą pracować w niepełnym wymiarze godzin, jeżeli zatrudniające je przedsiębiorstwo dopuszcza taką formę pracy. Poza tym niezbędna jest umowa z rodzimym pracodawcą i odpowiednie ubezpieczenie. Pracownicy ci nie mogą jednocześnie pracować w innym przedsiębiorstwie i są chronieni przed zwolnieniem (Behaltepflicht). Oznacza to, że podczas ustalonego czasem zatrudnienia i następującym po nim okresie ochrony przed zwolnieniem, liczba pracowników sezonowych w danej firmie nie może zostać zmniejszona.

Niepełny wymiar czasu pracy w wieku przedemerytalnym a praca w niepełnym wymiarze godzin

Jeżeli pracę w niepełnym wymiarze godzin podejmą pracownicy otrzymujący pracę w ramach pracy w wieku przedemerytalnym, przepadające z tytułu pracy w niepełnym wymiarze godziny pracy dotyczą zredukowanego czasu pracy. Takie rozwiązanie nie wpłynie na wyrównanie wynagrodzenia. Dochód pracownika zostaje pomniejszony o godziny pracy, których nie wypracowano, ponieważ system pracy w niepełnym wymiarze ich nie przewiduje.


Choroba a praca w niepełnym wymiarze godzin

Pracodawca jest zobowiązany do wypłacania wynagrodzenia przebywającemu na zwolnieniu lekarskim pracownikowi tak, jakby nadal pracował. Nie traci on zatem wypłaty, ale też nie jest traktowany w specjalny sposób.

Nadgodziny a praca w niepełnym wymiarze godzin

Pracownik nie może świadczyć nadgodzin, kiedy pracuje w niepełnym wymiarze godzin.

Urlop a praca w niepełnym wymiarze godzin

Pracownik ma prawo do wzięcia urlopu i bardzo często jest wtedy wynagradzany, jakby pracował w pełnym wymiarze godzin. Nie może zdarzyć się jednak tak, że pracownik wybierze wolne tylko w te dni, w które musi pracować zgodnie ze swoją umową o pracę. Zatrudniony nie może mieć np. tygodnia wolnego, wybierając tylko trzy dni urlopu.

Zmiana wymiaru czasu pracy

W ciągu trwania danego okresu rozliczeniowego wymiar czasu pracy może być różnie rozłożony. Pracownik może np. pracować przez dwa tygodnie w pełnym wymiarze godzin, a przez następne dwa w o połowę krócej. W sumie otrzymamy zatrudnienie na trzy czwarte etatu.

Regulacja prawna pracy w niepełnym wymiarze godzin

AMS – Arbeitsmarktservice, czyli austriacki urząd pracy

O pracy w niepełnym wymiarze godzin mówi ustawa Arbeitsmarktservicegesetz (AMSG). Kierują się nią austriackie urzędy pracy AMS.

Dodatkowo istnieje porozumienie pomiędzy zrzeszeniem związków zawodowych ÖGB, Izbą Pracowniczą AK, Izbą Gospodarczą WKÖ oraz zrzeszenia IV. Reguluje ono przede wszystkim okres ochrony przed zwolnieniem pracownika w przypadku pracy w niepełnym wymiarze godzin. Poza tym Izba Gospodarcza zawiera umowy wzorcowe z związkami zawodowymi.

Wsparcie ze strony AMS

Chcąc otrzymać wsparcie AMS z tytułu pracy w niepełnym wymiarze godzin (Kurzarbeitsbeihilfe), pracodawca powinien zgłosić do AMS zamiar zatrudnienia pracowników w takim systemie. Niezbędne jest też podpisanie umowy pomiędzy związkiem zawodowym a przedstawicielem pracodawców (Izbą Gospodarczą). Zawiera ono takie punkty, jak czas trwania pracy w niepełnym wymiarze godzin, zachowanie personelu, czas trwania okresu chroniącego przed zwolnieniem oraz czas pracy.

Ważną kwestią jest również wysokość wsparcia, które pracodawca wypłaca pracownikowi. Wsparcie finansowe AMS udzielane pracodawcy powinno pokryć część związanych z tym kosztów.

W jaki sposób rada zakładowa wpływa na ustalenia dotyczące pracy w niepełnym wymiarze godzin?

Rada zakładowa musi od samego początku brać udział w rozmowach na temat wprowadzenia pracy niepełnym wymiarze godzin. Dotyczy to przede wszystkim rozmów odbywających się między pracodawcą a AMS w sprawie udzielenia wsparcia finansowego, negocjacji na temat niezbędnych ustaleń związanych z wprowadzeniem tego systemu pracy oraz regulacji zakładowych. Kiedy przedsiębiorstwo nie posiada rady zakładowej, jej rolę przejmuje związek zawodowy.