Reklama

Podatek od działalności gospodarczej w Niemczech – Gewerbesteuer

Kto musi płacić podatek od działalności gospodarczej w Niemczech? Kto może na nim skorzystać i w jaki właściwie sposób jest on obliczany przez urząd skarbowy? Z dzisiejszego artykułu dowiesz się wszystkiego, co powinieneś wiedzieć o podatku od działalności gospodarczej w Niemczech. Kto pobiera podatek od działalności gospodarczej i kto jest zobowiązany do jego zapłaty?

Zacznijmy od tego, że podatek od działalności gospodarczej jest pobierany przez gminy, dla których stanowi najważniejsze źródło dochodów, będących podstawą do realizacji zadań publicznych. Każda gmina samodzielnie ustala stawki podatku od prowadzenia działalności gospodarczej, mając tym samym realny wpływ na jego wysokość. Jego stawka ustalana jest na nowo każdego roku w ramach gminnej debaty budżetowej i musi być taka sama dla wszystkich prowadzących działalność gospodarczą w danej gminie. Podatkiem objęty jest każdy rodzaj działalności gospodarczej prowadzonej na terenie Niemiec, a pod pojęciem „działalność gospodarcza” rozumiane są przedsiębiorstwa zgodnie z par. 15 niemieckiej ustawy o podatku dochodowym. Należą do nich przede wszystkim osobowe spółki handlowe (spółka jawna, spółka komandytowa), spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jak działalność gospodarcza prowadzona w formie jednoosobowych firm (np. pośrednicy nieruchomości, przedstawiciele handlowi, rzemieślnicy).

Uwaga!

Osoby wykonujące wolne zawody zgodnie z par. 18 ustawy o podatku dochodowym (np. lekarze, adwokaci, inżynierowie, doradcy podatkowi, osoby leczące metodami niekonwencjonalnymi) nie są objęte podatkiem od działalności gospodarczej.

 

Obowiązek składania deklaracji podatku od działalności gospodarczej

W przypadku niemieckiej spółki z o.o. (GmbH) obowiązek płacenia podatku od działalności gospodarczej rozpoczyna się w momencie jej powstania, a więc wpisania do rejestru handlowego. W przypadku pozostałych form przedsiębiorstw obowiązek podatkowy powstaje w momencie podjęcia działalności gospodarczej. Gdy przedsiębiorca aktywnie rozpoczyna właściwą działalność gospodarczą, musi również dokonać zgłoszenia podatkowego w urzędzie skarbowym. Otrzyma on wówczas numer identyfikacji podatkowej, potrzebny m.in. do złożenia deklaracji podatku od działalności gospodarczej. Firmy jednoosobowe, spółki jawne oraz spółki komandytowe, których dochód z działalności w danym okresie rozliczeniowym nie przekroczył 24 500 euro, nie muszą składać deklaracji podatku od działalności gospodarczej. Nie odnosi się to jednak do przedsiębiorstw, u których stwierdzono deficyty w płatnościach na koniec okresu rozliczeniowego, oraz firm, których deklaracje podatku od działalności gospodarczej są szczególnie wymagane przez urząd skarbowy.

 

Co dokładnie oblicza urząd skarbowy, czyli dochód z działalności gospodarczej oraz podstawa wymiaru podatku

Aby obliczyć dochód z działalności gospodarczej, należy zwiększyć osiągnięty zysk o określone doliczenia oraz pomniejszyć go o stosowne odliczenia. Poprzez doliczenie nakładów finansowych fiskus chce zapobiec sytuacjom, w których przedsiębiorcy mogliby swobodnie obniżać kwotę podatku od działalności gospodarczej dzięki uwzględnieniu finansowania zewnętrznego. W przypadku jednoosobowych firm oraz spółek osobowych urząd skarbowy odlicza następnie tzw. osobistą kwotę wolną od podatku w wysokości 24 500 euro. Kwota ta nie obowiązuje spółek z o.o., które mogą wypłacać swoim prezesom-udziałowcom stosowne wynagrodzenie, mające wpływ na obniżenie zysku (a tym samym podatku od działalności gospodarczej), jako wydatek operacyjny przedsiębiorstwa. Takiej „pensji prezesa”, powodującej obniżenie podatku, nie mogą jednak wypłacać ani spółki osobowe, ani tym bardziej jednoosobowe firmy.

Ostatecznie urząd skarbowy mnoży zysk z działalności gospodarczej przez bazową stawkę podatku, wynoszącą 3,5%. W ten sposób otrzymujemy podstawę wymiaru podatku, w oparciu o którą urząd skarbowy wydaje decyzję o określeniu podatku od działalności gospodarczej. Jest ona przesyłana do przedsiębiorcy oraz właściwej gminy i stanowi tzw. decyzję podstawową, na bazie której gmina oblicza konkretną stawkę podatku.

Należy koniecznie zweryfikować poprawność wydanej decyzji podstawowej, by w razie potrzeby złożyć od niej odwołanie do urzędu skarbowego. Po wydaniu ostatecznej decyzji podatkowej nie będzie już bowiem możliwości wnioskowania o jej zmianę w przypadku pomyłek ze strony fiskusa.

 

W jaki sposób gmina oblicza wysokość podatku od działalności gospodarczej?

Ustalona przez gminę stawka podatku wynosi co najmniej 20%. Jeśli gmina zdecyduje się na wyższą stawkę, zwiększy wprawdzie swoje wpływy z podatków, lecz jednocześnie może zniechęcić potencjalnych inwestorów do otwierania nowych firm na jej terenie. W popularnych centrach aglomeracji stawka podatku jest oczywiście o wiele wyższa.

 

Nie przegap terminów płatności zaliczek na podatek od działalności gospodarczej

Każdy przedsiębiorca zobowiązany jest do kwartalnego (do 15 lutego, 15 maja, 15 sierpnia oraz 15 listopada) odprowadzania do gminy zaliczek na poczet przewidywanego podatku od działalności gospodarczej. Są one uwzględniane w późniejszej rocznej deklaracji podatku od działalności gospodarczej lub w decyzji podatkowej, podlegając pełnemu zaliczeniu na poczet zobowiązania.