Reklama

Urlop wypoczynkowy w Austrii

Każdego roku pracownikowi w Austrii przysługuje płatny urlop wypoczynkowy. Wymiar urlopu wynosi 30 dni roboczych w przypadku stażu pracy poniżej 25 lat i 36 dni roboczych po przekroczeniu 25 lat stażu pracy. Jednak pod pojęciem dni roboczych należy rozumieć 6 dni tygodnia od poniedziałku do soboty włącznie. Jeśli pracownik stale wykonuje pracę tylko w 5 lub mniej dni tygodnia, wymiar urlopu wypoczynkowego przelicza się proporcjonalnie na odpowiednią liczbę dni pracy.

Wygląda to mianowicie tak: 5 dni/tydzień – 25 dni pracy, 4 dni/tydzień – 20 dni pracy, 3 dni/tydzień – 15 dni pracy, 2 dni/tydzień – 10 dni pracy, 1 dzień/tydzień – 5 dni pracy. Można również uzgodnić z pracownikiem przeliczanie wymiaru urlopu na liczbę godzin, a nie dni. Należy jednak pamiętać o tym, że może się to wiązać z większym nakładem prac administracyjnych w prowadzeniu ewidencji urlopów wypoczynkowych.

Zaliczanie okresów zatrudnienia u tego samego pracodawcy

Do 25-letniego stażu pracy, uprawniającego do wyższego wymiaru urlopu wypoczynkowego, oprócz lat pracy wynikających z bieżącego stosunku pracy wliczają się także wszystkie okresy zatrudnienia u tego samego pracodawcy, bezpośrednio poprzedzające bieżące zatrudnienie (wraz z okresami nauki zawodu) i wszystkie wcześniejsze okresy zatrudnienia u tego samego pracodawcy, między którymi nie występowały przerwy powyżej 3 miesięcy. Uwzględnienie ww. okresów zatrudnienia nie jest możliwe, jeśli przerwanie stosunku pracy nastąpiło wskutek wypowiedzenia umowy o pracę przez pracownika, nieuzasadnionego wcześniejszego rozwiązania umowy przez pracownika, rozwiązania umowy o pracę przez pracodawcę bez zachowania okresu wypowiedzenia z winy pracownika.

Zaliczenie pozostałych okresów zatrudnienia oraz okresów nauki

Do 25-letniego stażu pracy, uprawniającego do wyższego wymiaru urlopu wypoczynkowego, zaliczają się także okresy zatrudnienia u innych pracodawców, zarówno krajowych, jak i tych znajdujących się na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego, trwające powyżej 6 miesięcy, okresy samodzielnej działalności zarobkowej, które trwały co najmniej 6 miesięcy, okresy wolontariatu w krajach rozwijających się. Powyższe okresy zatrudnienia mogą zostać uwzględnione w ŁĄCZNYM maksymalnym wymiarze 5 lat. Do wymienionych okresów mogą należeć także wcześniejsze zatrudnienia u tego samego pracodawcy, które nie spełniają warunków zaliczenia ich do stażu urlopowego na korzystniejszych warunkach (patrz wyżej). Okresy nauki w szkole średniej ogólnokształcącej oraz średniej lub wyższej szkole zawodowej to łącznie maksymalnie 4 lata, uwzględniane przy obliczaniu wymiaru urlopu wypoczynkowego. W przypadku równoległej pracy i nauki zazębiające się okresy kształcenia/zatrudnienia mogą zostać zaliczone do stażu urlopowego w wymiarze maksymalnie 7 lat. Na uwagę zasługuje fakt, że łączny maksymalny okres zaliczenia poprzednich okresów pracy i nauki, wynoszący 5 lat, może zostać wydłużony do 7 lat właśnie dzięki okresom nauki. Ukończone studia wyższe to maksymalnie 5 lat, zaliczanych do stażu urlopowego.

Prawo do urlopu wypoczynkowego

W początkowych 6 miesiącach pierwszego roku zatrudnienia pracownik nabywa częściowe prawo do urlopu wypoczynkowego, liczonego proporcjonalnie do przepracowanego okresu. Począwszy od 7. miesiąca pracy nabywa się pełne prawo do urlopu. Od drugiego roku pracy prawo do urlopu w pełnym wymiarze nabywane jest wraz z początkiem nowego roku kalendarzowego. Zmniejszenie wymiaru urlopu wypoczynkowego w danym roku kalendarzowym może być spowodowane przez przekraczający 30 dni okres czynnej służby wojskowej lub służby zastępczej, urlop macierzyński lub urlop ojcowski, leżący w interesie pracownika urlop wychowawczy bądź urlop bezpłatny, urlop szkoleniowy lub urlop w celu sprawowania opieki nad umierającym członkiem rodziny. Pozostałe okresy nieobecności, za które pracownik nie zachowuje prawa do wynagrodzenia (jak np. dłuższe absencje z powodu choroby czy urlopy bezpłatne leżące w interesie pracodawcy), nie powodują zmniejszenia wymiaru urlopu wypoczynkowego. Natomiast prawo do urlopu przedawnia się wraz z upływem dwóch lat od zakończenia roku kalendarzowego, w którym zostało nabyte. W przypadku korzystania z urlopu macierzyńskiego lub ojcowskiego okres ten wydłuża się o jego czas trwania.