Austria: Wyposażenie ochronne w pracy

Wykonywanie pracy wymaga w wielu przypadkach noszenia wyposażenia ochronnego przez pracowników. Czy pracownik musi sam je kupić? Jakie zasady obowiązują w tym zakresie w Austrii? Wyjaśniamy. 

Pod pojęciem odzieży ochronnej kryje się każde wyposażenie, które pracownicy muszą nosić lub z niego korzystać, by ochronić się przed zagrożeniem życia i zdrowia w pracy. Wyposażenie ochronne można podzielić na kilka kategorii: ochraniacze stóp i nóg, ochraniacze głowy i karku, ochraniacze twarzy i oczu, ochraniacze na uszy, ochraniacze rąk i ramion, ochraniacze skóry, ochrona przed upadkiem i utonięciem, maski ochronne, odzież ochronna. Wyposażenie ochronne jest środkiem ochrony pracobiorców i należy je stosować jedynie w przypadku, gdy wszystkie techniczne i organizacyjne środki zostały wykorzystane, a ryzyko dla zdrowia nadal istnieje. Które wyposażenie ochronne należy w danym przypadku wybrać, ustala się w ramach ewaluacji miejsca pracy. Przy wyborze należy pamiętać o oznaczeniach CE i informacjach o wykorzystaniu wyposażenia. Te musi oczywiście zapewniać ochronę w obliczu ryzyka, jak i być odpowiednie do stanowiska pracy. Poza tym musi odpowiadać ergonomicznym i zdrowotnym wymaganiom pracowników.

Noszenie wyposażenia ochronnego jest dodatkowym obciążeniem dla niektórych pracowników. Dlatego musi ono nie tylko chronić, lecz także zapewniać odpowiedni komfort noszenia. Przy zakupie pracodawcy powinni kierować się więc jakością, a nie ceną. Mało kto zdaje sobie sprawę z tego, że istnieje ubiór ochronny specjalnie dla kobiet. Faktem jest, że niepasujące i niewygodne wyposażenie spotyka się z ogromną krytyką pracowników. Obok zakupu nieodpowiedniego wyposażenia także zużycie, nieodpowiednia pielęgnacja, konserwacja, wiek, przekroczona data ważności czy nieodpowiednia obsługa mogą mieć negatywny wpływ na wyposażenie ochronne i zredukować jego działanie. Warto więc sprawdzać, czy ubranie ochronne wymienia się w pracy odpowiednio często.

Jeśli noszenie wyposażenia ochronnego jest wymagane, wszystkie koszty z nim związane ponosi pracodawca. W razie uszkodzenia lub konserwacji pracownicy muszą mieć dostęp do sprzętu zapasowego. Pracodawca musi także zadbać o czyszczenie. Pracobiorcy są zaś zobowiązani do noszenia obowiązkowego wyposażenia ochronnego. Ponieważ te przeznaczone jest do użytku osobistego, każdy pracownik musi mieć do dyspozycji swój strój ochronny. Jeśli okoliczności zmuszają do korzystania z tego samego sprzętu przez kilka osób, pracodawca powinien zapewnić odpowiednie środki czystości i higieny.

Ważnym środkiem w celu uniknięcia wypadków i zagrożeń jest instrukcja, która informuje o prawidłowym korzystaniu i funkcjach wyposażenia. Ta powinna być przedstawiona podczas szkolenia pracowników przy konkretnych stanowiskach pracy. W przypadku obowiązku noszenia poszczególnych ubrań ochronnych, pracodawca musi przedstawić w jaki sposób należy je odpowiednio nosić. Poprzez przeprowadzenie szkolenia przed rozpoczęciem pracy na danym stanowisku, zapewnia się odpowiednie i bezpieczne funkcjonowanie pracownika. Te musi odnosić się oczywiście do danego miejsca pracy, jak i odpowiadać stanowi doświadczenia pracownika. Należy też przestrzegać terminów szkoleń, informowanie pracowników o wyposażeniu ochronnym powinno odbywać się przykładowo raz w roku.

Rady zakładowe, przedstawicielstwo personelu oraz osoby odpowiedzialne za bezpieczeństwo personelu mają ogromny wpływ na ochronę pracowników w przedsiębiorstwach. Rada zakładowa jest zobowiązana do nadzorowania prawnych dyrektyw, których pracodawca ma przestrzegać w stosunku do ochrony pracobiorców i ich zdrowia. Osoby odpowiedzialne za bezpieczeństwo personelu są specjalnymi przedstawicielami pracowników spełniającymi szczególne funkcje w zakresie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia na miejscu pracy. Zapewniają oni odpowiednią komunikację między pracobiorcami a pracodawcą i mają zapewnić poprawę warunków pracy.