Abonament radiowo-telewizyjny (GEZ) - obowiązki, zwolnienia, ulgi

Coraz częściej otrzymujemy zapytania od pracowników wyjeżdżających do pracy do Niemiec w sprawie abonamentu radiowo-telewizyjnego, czyli GEZ (Gebühreneinzugszentrale). Osoby te zauważyły bowiem, że w ostatnim czasie nasiliło się „nękanie” ludzi ze strony osób ściągających opłatę na ARD czy ZDF. Również polskie firmy, które meldują w Niemczech swoje oddziały czy przedstawicielstwa borykają się z tym problemem.

Dlatego w dzisiejszym artykule postaramy się dokładnie opisać, jak wysokie są stawki opłat za radio i telewizję w Niemczech, kto musi te opłaty wnosić, a kto nie i kiedy można przestać je opłacać.

Każdy, kto w Niemczech prowadzi gospodarstwo domowe i jest pełnoletnim najemcą lub właścicielem mieszkania, ma obowiązek uiszczenia opłaty radiowo-telewizyjnej. Zgłoszenia należy dokonać w ARD ZDF Deutschlandradio Beitragservice. Od 2013 roku Niemcy płacą za telewizję po 17,98 euro miesięcznie. Wcześniej mogli się od opłaty wymigać, twierdząc, że nie mają telewizora, radia ani komputera, na którym można odbierać telewizję. GEZ, czyli instytucja pobierająca w imieniu publicznych mediów abonament, była bezsilna. Jej kontrolerzy, aby wejść do mieszkania i sprawdzić, czy to prawda, potrzebowali zgody sądu. Nie zdarzyło się jednak, żeby ją dostali. Od 2013 roku opłatę nalicza się więc od mieszkania. Opłata miesięczna wynosi 17,50 euro, ale może być również płacona kwartalnie – 52,50 euro, półrocznie – 105 euro i rocznie – 210 euro, a w przypadku posiadania drugiego domu trzeba uiścić dwie opłaty.

Dla kogo obniżona oplata

Z kolei samochody z przyczepami, przyczepy kempingowe, a także samochody budowlane czy kontenery mieszkaniowe tylko wtedy uważane są za mieszkanie, jeśli nie są ruszane z miejsca lub jeździ się nimi okazjonalnie. W tym wypadku istnieje obowiązek opłaty składki radiowo-telewizyjnej, a płacić muszą również firmy. W ich przypadku chodzi o całkiem spore pieniądze, ponieważ abonament wylicza się od lokalu. O obniżenie opłaty radiowo-telewizyjnej mogą wnioskować osoby ciężko upośledzone, jeśli mają odpowiednie orzeczenie o niepełnosprawności, niewidomi lub niedowidzący, u których stopień upośledzenia wynosi przynajmniej 60 procent z powodu niedowidzenia, a także osoby z zaburzeniami słuchu, które nie słyszą lub z którymi niemożliwa jest wystarczająca komunikacja z użyciem słuchu, nawet jeśli używają aparatów słuchowych. Mowa również o osobach ze stopniem niepełnosprawności minimum 80 procent, które z powodu swojej choroby nie mogą brać udziału w imprezach masowych. Ci wszyscy płacą obniżoną opłatę, która miesięcznie wynosi 5,83 euro.

Zwolnieni z opłat

Natomiast z opłaty radiowo-telewizyjnej zwolnione są osoby ze świadczeniami pomocy społecznej, z emeryturą lub rentą (osoby o pewnym stopniu niepełnosprawności), z zasiłkiem dla bezrobotnych II, ze świadczeniami na mocy ustawy o prawie do azylu, nie mieszkające z rodzicami, osoby, które się kształcą, mają stypendia, pełnoletni, którzy żyją w placówce publicznej, ze świadczeniami opiekuńczymi dla ofiar wojennych.

Obowiązek płacenia abonamentu radiowo-telewizyjnego kończy się, gdy:

  • Dwóch lub więcej płatników zaczyna mieszkać razem – zawierają związek małżeński albo przeprowadzają się do wspólnego mieszkania – w tym wypadku należy podać nazwiska i numery abonamentów wszystkich płatników.
  • Płatnik składki udaje się na dłuższy czas za granicę i nie posiada już w Niemczech żadnego miejsca zamieszkania – w tym wypadku należy przedstawić urzędowe zaświadczenie.
  • Płatnik umiera – w tym wypadku jego bliscy muszą przedłożyć akt zgonu.
  • Płatnik rezygnuje z mieszkania – należy przedłożyć urzędowe zaświadczenie.

Aby wyrejestrować płatnika w serwisie przyjmującym opłaty, należy złożyć pisemny wniosek, telefoniczne wyrejestrowanie jest niewystarczające. Serwis potwierdza wyrejestrowanie, dopiero wtedy wygasa obowiązek płacenia. Zgodnie z niemiecką umową radiowo-telewizyjną wszyscy mieszkańcy lokalu wspólnie odpowiadają za opłaty. To oznacza, że w zasadzie każdy z lokatorów może zostać zobowiązany do płatności, jeśli oficjalnie zarejestrowany płatnik nie wywiązuje się z ponoszenia opłat. Dopiero jeżeli osoba udowodni, że spełnia warunek zwolnienia z opłaty, zostaje ona później zwolniona z obowiązku zapłaty abonamentu.