Reklama

Abonament radiowo-telewizyjny (GEZ) - obowiązki, zwolnienia, ulgi

Coraz częściej otrzymujemy zapytania od pracowników wyjeżdżających do pracy do Niemiec dotyczące abonamentu radiowo-telewizyjnego czyli GEZ (Gebühreneinzugszentrale). Osoby upominające się o podjęcie tego tematu zauważyły, że w ostatnim czasie „nękanie” ludzi przez osoby ściągające opłatę na ARD czy ZDF bardzo się nasiliło. Również polskie firmy, które meldują w Niemczech swoje oddziały czy przedstawicielstwa, borykają się z tym problemem. W dzisiejszym artykule przedstawimy, jak wysokie są stawki opłat za radio i telewizję w Niemczech, kto musi te opłaty wnosić, a kto nie i kiedy można przestać je opłacać.

Każdy, kto w Niemczech prowadzi gospodarstwo domowe i jest pełnoletnim najemcą lub właścicielem mieszkania, ma obowiązek uiszczenia opłaty radiowo-telewizyjnej. Zgłoszenia należy dokonać w: ARD ZDF Deutschlandradio Beitragservice. Od 2013 roku Niemcy płacą za telewizję po 17,98 euro miesięcznie. Wcześniej mogli się od opłaty wymigać, twierdząc, że nie mają telewizora, radia ani komputera, na którym można odbierać telewizję. GEZ, czyli instytucja pobierająca w imieniu publicznych mediów abonament, była bezsilna. Jej kontrolerzy, by wejść do mieszkania i sprawdzić, czy to prawda, potrzebowali zgody sądu. Nie zdarzyło się jednak, by ją dostali. Od 2013 opłatę nalicza się od mieszkania. Opłata miesięczna wynosi 17,50 euro, ale może być również płacona kwartalnie – 52,50 euro, półrocznie – 105 euro i rocznie – 210 euro. Kto posiada drugi dom, musi uiścić dwie opłaty. Samochody z przyczepami, przyczepy kempingowe, a także samochody budowlane czy kontenery mieszkaniowe tylko wtedy uważane są za mieszkanie, jeśli nie są ruszane z miejsca lub jeździ się nimi okazjonalnie. W tym wypadku też istnieje obowiązek opłaty składki radiowo-telewizyjnej.

Zwolnienie z opłat i obniżenie opłat

Płacić muszą również firmy, ale w ich przypadku chodzi o spore pieniądze, ponieważ abonament wylicza się od lokalu. Natomiast o obniżenie opłaty radiowo-telewizyjnej mogą wnioskować osoby ciężko upośledzone, jeśli mają orzeczenie o niepełnosprawności. A zatem osoby niewidome lub niedowidzące, u których stopień upośledzenia wynosi przynajmniej 60% z powodu niedowidzenia; osoby z zaburzeniami słuchu, które nie słyszą lub z którymi niemożliwa jest wystarczająca komunikacja z użyciem słuchu, nawet jeśli używają aparatów słuchowych; osoby ze stopniem niepełnosprawności minimum 80%, które z powodu swojej choroby nie mogą brać udziału w imprezach masowych. Te osoby płacą obniżoną opłatę, która miesięcznie wynosi 5,83 euro. Z opłaty radiowo-telewizyjnej zwolnione są osoby ze świadczeniami pomocy społecznej, z emeryturą lub rentą (osoby o pewnym stopniu niepełnosprawności), z zasiłkiem dla bezrobotnych II, ze świadczeniami na mocy ustawy o prawie do azylu, nie mieszkające z rodzicami, osoby, które się kształcą, mają stypendia, a także osoby pełnoletnie, które żyją w placówce publicznej i ze świadczeniami opiekuńczymi dla ofiar wojennych.

Obowiązek płacenia abonamentu radiowo-telewizyjnego kończy się gdy:

– dwóch lub więcej płatników zaczyna mieszkać razem – ślub, przeprowadzka do wspólnego mieszkania, w tym wypadku należy podać nazwiska i numery abonamentów wszystkich płatników;

– płatnik składki udaje się na dłuższy czas za granicę i nie posiada już w Niemczech żadnego miejsca zamieszkania, w tym wypadku należy przedstawić urzędowe zaświadczenie;

– płatnik umiera, w tym wypadku jego bliscy muszą przedłożyć akt zgonu;

– płatnik mieszkania rezygnuje z mieszkania, w tym wypadku należy przedłożyć urzędowe zaświadczenie.

Wniosek o wyrejestrowanie płatnika w serwisie przyjmującym opłaty należy złożyć pisemnie, telefoniczne wyrejestrowanie jest niewystarczające. Serwis potwierdza wyrejestrowanie – dopiero wtedy wygasa obowiązek płacenia. Poza tym zgodnie z niemiecką umową radiowo-telewizyjną wszyscy mieszkańcy lokalu wspólnie odpowiadają za opłaty. To oznacza, że w zasadzie każdy lokator może zostać pociągnięty do płatności, jeśli oficjalnie zarejestrowany płatnik nie wywiązuje się z ponoszenia opłat. Dopiero jeżeli dana osoba udowodni, że spełnia warunek zwolnienia z opłaty, zostaje ona później zwolniona z obowiązku zapłaty abonamentu.